تبليغاتX
سوار دشت هاي صفر


سوار دشت هاي صفر

 

وقتی که سنگفرش حیات٬سخت است و امین٬ برای در هم لولیدن کرمها

چه جای رستگاری برای ریشه هاست؟

نوشته شده در 88/07/01ساعت 2:13 توسط تك سوار| |

   

 وقتی مسیح را،جابه جا،

                  بر سر هر شالیزار،

                            مصلوب میکنند.

 کدام کلاغ است،

                  که به رستگاریش

                              امیدی نیست؟

 

          

نوشته شده در 88/03/11ساعت 9:43 توسط تك سوار| |

 

 

  نخ ذوقم را، سر پیدا شدنی نیست که نیست

  درز این قافیه ها

           کوک چندین کلمه

                              کم دارد...

نوشته شده در 88/02/31ساعت 12:44 توسط تك سوار| |

 

    کاش میدانستی

    پشت این حجم سکوت

    غزلی پنهان است

    که تبارش از یخ

    و تنش بس سرد است

    و به تبعید در این باکره ی دامنه ها

                                       محکوم است

    سنگ اتش زنه ای

                    این بغضش

    وای اگر فاصله ها بگذارند

    چه حریقی

    چه حریقی...

 

نوشته شده در 88/01/25ساعت 12:6 توسط تك سوار| |

 

امروز عینک خوش بینیمو زدم

همه ادما رنگیند

چند لایه رنگ روی هم

بعضی هم چند رنگ

دلم بدجور هوای مدادرنگیهامو کرده

دست کم رنگ هاشون از پیکره هاشون پیدا بود

اگر نه

 از خطوط نقشهاشون

                                                                                                                                     

شک نکنید،هنوز خوش بینم،خوش بینم به این ضد رنگها

نوشته شده در 87/12/03ساعت 20:51 توسط تك سوار| |

   

 اخرین لحظات یک ...

 

  توی تاریکی فرو رفتن لبه ی تیز چاقو رو توی تنش حس کرد

  تنی که جا به جا سوخته بود از آخرین اشکهای آخرین شمع زندگیش

  هیچ قطره ی خونی به اطراف پاشیده نشد

  فقط لکه ی قهوه ای رنگی برق زد روی تیغه ی چاقو

                                                       مثل خون ماسیده ای

 

  [صدای تشویق جمعیت]

 

   البته تفاوت های زیادی هم هست بین یه گلادیاتور و یه کیک شکلاتی و  شاید یه دلقک

نوشته شده در 87/11/17ساعت 0:0 توسط تك سوار| |

 

          کولی سرگشته ی مغموم ٬

                                      در به در میگشت

          شاید به دنبال کسی

                       آشنا با طرح چادر

                                      بر ضمیر زندگیش

نوشته شده در 87/10/04ساعت 16:46 توسط تك سوار| |

 

 

                                           هر نوشته ای پرده ست

                                      گاه نباید به  آهار نوشته ها دست زد

                                                      ***

 

                              درد ریزه هایم را زدم به شیشه ی احساس شما

                                                 دو جداره بود و

                                                              نفهمیدید

نوشته شده در 87/09/15ساعت 11:44 توسط تك سوار| |

 

 

 

                      دل بسته بودم به رقص قلم روی خطوط مبهم کاغذ

                                         ندانستم

                                                  کاغذ هم

                                                          دوروست

نوشته شده در 87/08/29ساعت 0:3 توسط تك سوار| |

 

 

مقیم تنم شدم

کنارکشیدم از جاده ی ای کاش ها

پیکره های نیم تنه ای

             که جای من نبود

نوشته شده در 87/08/15ساعت 12:46 توسط تك سوار| |


Design By : Night Skin